این فرمول نشان میدهد که در مقابل یک ذره ناچیز از ماده ، چه دنیایی از انرژی وجود دارد. اگر شما هم مثل من انرژی را غیر ماده تصور کنید ، آنوقت متوجه میشوید که یکی از دلایلی که من به وجود خدا اعتقاد دارم چیست. مقدار ماده و انرژی در جهان ثابت است و این دو فقط به یکدیگر تبدیل میشوند. مقداری لایتناهی انرژی در جهان وجود دارد و همین انرژی ، همان دنیای غیر مادی ای است که بعضی وقتها ما برای تصور آن از تصاویر این جهانی استفاده میکنیم که به نظر من کار اشتباهی است ولی برای عامه شاید نه.و البته دانشمندان برای تصویر آن به ابعادی فراتر از بعد چهارم توسل می جویند.
شاید بتوان ماده را مظهر شیطان و انرژی را مظهر خدا دانست. نمیدانم. در آئین زرتشت ماده مظهر شیطان و ماورائ ماده مظهر نیکی است. شاید هم در مکتب ذروان بود. آنوقت آن خدای اعلی در ماورا ماده و انرژی یعنی بدی و نیکی قرار میگیرد. (این فکر کنم از قانون الواحد باشد که احتمالا نزدیک میشود به بودیسم) بهر حال انرژی برای من مظهر دنیای ورائ ماده ( و نه ورای فیزیک ) است و این چیزی است که از طریق آن میتوانم لااقل متوجه باشم که ورای ماده هم چیزی هست و به آن پناه برم. و برای دریافت بیشتر آن به طبیعت رجوع میکنم.
فراموش نکنیم که خدا برای بشر یک نیاز روانی است و نه یک افسانه ذهنی. همانطور که ماده مخدر برای یک معتاد برآورنده یک نیاز روانی است و نه یک ماده که براثر رفیق بد و یا زغال خوب ، گریبانگیر آدم شود. همانطور که آب برای بشر یک نیاز است و نه یک چیز بدرد نخور که بر اثر تکرار به آن عادت کرده ایم ( و فی الواقع خود نمیدانیم که برای چه از آن استفاده میکنیم).
نهایتا اینکه هر چیزی که نیاز ما را برآورده میکند ، میتواند صورت خوب و صورت بدی داشته باشد. صورت خوبش را صورت خدایی میگوییم و صورت بدش را صورت شیطانی. باشد که با خرَدمان فریب شیطان را نخوریم.